Hoogtes en laagtes in het Rijksmuseum

Onlangs bezocht de derde verdieping het vernieuwde Rijksmuseum in Amsterdam. We wilden met eigen ogen zien wat een bezinningsperiode van bijna tien jaar voor de bemiddeling had betekend. Onze indrukken waren op zijn zachtst gezegd gemengd. Hieronder volgt een impressie van wat volgens ons een hoogtepunt, een dieptepunt en een punt met potentieel was.

blogpost-rijks

HOOGTEPUNT: KLANTVRIENDELIJKHEID

Opmerkelijk is de fenomenale klantvriendelijkheid van de medewerkers. Van de portier aan de ingang van het museum over de medewerkers in de vestiaire tot de obers in het restaurant: iedereen helpt je met de glimlach en een vriendelijk woord verder. Klantvriendelijkheid krijgt de laatste jaren meer aandacht in musea (en dat werd tijd ook!), maar het blijkt dikwijls moeilijk om echt een verschil te realiseren op de vloer. Musea die hun klantvriendelijkheid willen verbeteren, zouden een studiereis naar het Rijks moeten overwegen. Op bepaalde momenten werd het zelfs onwerkelijk; alsof het museum met mystery guests werkt en een medewerker bij één donkere blik of te neutrale bediening op staande voet wordt ontslagen. Benieuwd welke training en welk systeem hierachter zit. Aan de andere kant moeten we wel opmerken dat deze klantvriendelijkheid zich niet uitstrekte tot de medewerker aan de informatiebalie, of de oriëntatie in de inkomhal, terwijl deze aspecten belangrijker zijn dan een brede glimlach. In een volgende post meer over de verschillende facetten van klantvriendelijkheid in musea!

DIEPTEPUNT: CONTEXT

De gecombineerde presentatie van schone kunsten, toegepaste kunsten en historische objecten uit dezelfde periode zou de bezoeker een context kunnen bieden om een rijkere interpretatie van elk (kunst)object apart mogelijk te maken. In die zin is deze keuze, hoewel niet zo vernieuwend als men het doet uitschijnen, wel positief. In de praktijk krijgt de bezoeker echter weinig aanknopingspunten: de veelheid overweldigt en desoriënteert meer, dan dat ze voor verheldering zorgt. Overweldiging en desoriëntatie kunnen ook prettig zijn en de bezoekerservaring memorabel maken, maar niet voor iedereen. Wat hier ontbreekt, is bemiddeling van de presentatie (ook de presentatie zelf had meer inhoud kunnen toevoegen, bijvoorbeeld door objecten duidelijker thematisch te groeperen). Niet alle bezoekers willen zich beperken tot beleving. Niet alle bezoekers hebben de sleutels om zelf objecten met elkaar te verbinden, en het ene object inhoudelijk voor het andere te laten ‘werken’. Bovendien blijven de grote en kleine verhalen op die manier onzichtbaar. Veel prikkels maken bemiddeling niet overbodig, wel integendeel.

rijks-twee

PUNT MET POTENTIEEL: MULTIMEDIAGIDS/APP

Het Rijks heeft gekozen voor een multimediagids en op zich is dat een instrument met potentieel. Er bestaan echter ook heel wat voorbeelden van zeer slechte multimediagidsen, en slecht gebruikte multimediagidsen. Ook deze gids zou veel verder kunnen gaan. Er zijn twee interessante opties: meer zien (uitvergroting van details, infraroodbeelden …) en meer weten (commentaren van experts of bezoekers). Daarmee benut het museum echter een beperkt deel van de mogelijkheden van een multimediagids: ‘meer zien’ en ‘meer weten’ gaan niet veel verder dan wat het museum ook in gedrukte vorm aanbiedt. Een multimediagids kan zoveel meer: vergelijken, verdiepen, verbanden leggen, een tip van de sluier van het museumwerk lichten, zelf dingen uitproberen, muziek afspelen, video tonen … En vooral: variatie en keuze bieden om tegemoet te komen aan de vragen van verschillende bezoekers. Andere punten van kritiek zijn dat een heel beperkte selectie kunstwerken werd opgenomen, en dat de gids niet gratis is (5 euro voor de huur van de gids of 1,50 euro voor het downloaden van de app), terwijl er voor het overige zo weinig informatie beschikbaar is.

The school of life

Voor wie het nog niet kent, neem eens een kijkje op de website van THE SCHOOL OF LIFE. Ze bieden “good ideas for everyday life”  in de vorm van lezingen, cursussen en boeken.

school

Medeoprichter Alain De Botton publiceerde er zijn nieuwste boek  ‘ART AS THERAPY’.  Via dit boek wil De Botton ons een nieuwe manier om kunst te interpreteren aanreiken.  Waar inspiratievoer voor bemiddelaars natuurlijk! Voor wie dit dikke boek nog niet in huis heeft of er nog niet toe gekomen is om het te lezen, raden we je volgende VIDEO  aan.  De Botton deelt op geheel eigen wijze in deze ‘sunday sermon’ zijn ideeën van het boek (laat je niet afschrikken door het gezang aan het begin).

Veel plezier en we komen graag later terug op zijn ideeën in relatie tot bemiddeling!